Ik heb er vaak gestaan. En geloof me, het doet iets met je. Bidden aan de Klaagmuur in Jeruzalem is meer dan een bezoek, het geeft inhoud aan het Licht.
Dankzij mijn persaccredatie heb ik zelfs door de onderaardse gang kunnen wandelen die parallel loopt met de Klaagmuur in Jeruzalem en uitkomt in de Palestijnse wijk. Onder zware militaire escorte. Een dag later, donderdag 28 september 2000, bezoekt ook Ariël Sharon die tunnel, waarna de 2e Palestijnse 'intifade - opstand' begint. Oorzaak? Hij zegt dat de tunnel hét bewijs is dat de Tempelberg tot Israel behoort...
De Klaagmuur is een overblijfsel van de oude ommuring van de 2e Tempel van Jeruzalem, die in 70 na Christus door de Romeinen wordt verwoest. Het is ook het meest dichtstbijzijnde punt bij de voormalige Tempelberg, locatie van de verwoeste Tempel van Salomo (586 v. Chr.) en van de herbouwde en daarna dus opnieuw verwoeste Tempel van Jeruzalem.
Volgens de Hebreeuwse bijbel is de Tempel van Salomo in Jeruzalem de 1e centrale tempel van het oude Israël. Hij wordt gebouwd in de 10e eeuw v. Chr. tijdens het koningschap van Salomo, de zoon van David. De tempel dient als een soort van religieus centrum waar offers aan de God van Israël worden gebracht. Ook is het de plaats waar de Ark van het Verbond wordt bewaard. Volgens de bijbelse verhalen is de Tempel gebouwd met hulp van vaklieden uit Tyrus, gestuurd door koning Hiram I van Tyrus.
Die 1e Tempel heeft als heiligdom een indrukwekkende architectuur met een voorhal en een binnenkamer die het ‘Heilige der Heiligen’ wordt genoemd en waar alleen de hogepriester eenmaal per jaar mag komen. Voor de ingang staan 2 imposante bronzen zuilen, die bekend staan als Jachin en Boaz.
Deze 1e Tempel is het religieuze hart van het koninkrijk Juda maar wordt in 586 v. Chr. verwoest door de Babyloniërs onder leiding van heerser Nebukadnezar II tijdens de verovering van Jeruzalem. Na de Babylonische ballingschap volgt al snel de bouw van de 2e Tempel. En die wordt in 70 n. Chr. weer verwoest door de Romeinen als de Joden in opstand komen tegen hun overheersing door hen.
De vrijmetselarij kent de Tempel van Salomo veel symboliek toe. De Tempel staat voor de harmonie en wijsheid die een vrijmetselaar in zichzelf probeert op te bouwen. In rituelen wordt de bouw eraan gezien als een metafoor voor morele en spirituele ontwikkeling. En daarbij ziet de vrijmetselaar zichzelf dan als een 'ruwe steen' die hij moet bewerken tot een 'zuivere kubiek'.
Een centrale figuur in die symboliek is Hiram Abiff. Voor vrijmetselaren is hij de bouwmeester van de Tempel van Salomo. Hij staat symbool voor vakmanschap, trouw en integriteit. Zijn verhaal speelt een belangrijke rol, met name in het ritueel waarin een gezel-vrijmetselaar tot meester-vrijmetselaar wordt verheven.
Daarnaast verwijzen nogal wat vrijmetselaarssymbolen naar elementen van de Tempel van Salomo. Zoals de zuilen Jachin en Boaz, en de gereedschappen die de steenhouwers gebruiken bij de bouw. Voor vrijmetselaren is de Tempel dus niet alleen een historisch en religieus bouwwerk, maar - méér nog - ook een krachtig allegorisch statement: werken aan jezelf staat voor bijdragen aan de bouw van de Tempel der Mensheid. En dan bedoel ik niet het uitgestrekt ondergrondse tempelcomplex in de Italiaanse streek Piemonte, nabij Turijn. Nee, ik bedoel die symbolische. Die universele.
Ik hoop nog eens aan die oude muur in Jeruzalem te staan. Om weer te bidden. Dat het Licht iedereen bereikt. Zodat iedereen zijn steen(tje) kan bijdragen aan de tempelbouw. Niemand uitgesloten!
Misschien... Volgend jaar... In Jeruzalem... Wie weet?
Reactie plaatsen
Reacties