En nog geen 5 minuten na het publiceren van mijn blog Hoe nu verder? - vervolg 11, afgelopen zondag 25 januari om 18.00 uur, stuurt de Grootsecretaris van de Orde van Vrijmetselaren de officiële reactie van het Hoofdbestuur van die Orde op het vonnis van de Raad van Discipline naar alle logesecretarissen. Om 18.00 uur, 4 minuten en 20 seconden.
In die officiële reactie verklaart het Hoofdbestuur van de Orde van Vrijmetselaren dat het de uitspraak van de Raad van Discipline 'respecteert' en 'ernaar zal handelen'. Mooie woorden. Woorden die vertrouwen zouden moeten wekken. Woorden die suggereren dat recht eindelijk recht wordt gedaan.
Maar dat vertrouwen wordt onmiddellijk daarna onderuit gehaald. Want in dezelfde adem deelt het Hoofdbestuur van de Orde van Vrijmetselaren mee, dat het formele besluitvormingsmoment betreffende kandidaten die onrechtmatig zijn benoemd op het Grootoosten 2025 ‘alsnog zal worden ingevuld door een Grootoosten, overeenkomstig de geldende bepalingen inzake acclamatie en stemming.’
Met andere woorden, wat onrechtmatig tot stand is gekomen wordt simpelweg opnieuw opgevoerd, ditmaal met een juridisch strikje eromheen. Alsof procedurele cosmetica moreel verval kan verhullen... Alsof er niets is gebeurd... Wie onrechtmatig is verkozen, wordt zo alsnog 'rechtmatig' bevestigd.
En tegenkandidaten? Die bestaan kennelijk niet. Over de mogelijkheid, de manier en de termijn dat die tegenkandidaten zich kunnen stellen, geen enkel woord... Helemaal niets. Nadda. Noppes. Niks! Wat is dit nu?
Ik weet niet of u dat ook zo voelt, maar mij bekruipt sterk het gevoel, dat het Hoofdbestuur van de Orde van Vrijmetselaren de onrechtmatige verkiezingen tijdens Grootoosten 2025 wil reduceren tot een 'technische hobbel', iets wat slechts snel even ‘hersteld’ moet worden. Alsof er inderdaad niets is gebeurd…
Wanneer in een verafgelegen, onbeduidende bananenrepubliek een kandidaat via onrechtmatige verkiezingen president wordt, of wanneer een zittend president zo zijn termijn verlengt, is de wereld te klein. Dan klinken luid de protesten tegen en de verontwaardiging over machtsmisbruik en het ondermijnen van democratische beginselen, óók van hen die nu deze kwestie proberen weg te zetten als een kleine 'hick-up', een onschuldig foutje. Nu is het plots iets wat slechts even 'hersteld' moet worden. Nu is het hemd van het Hoofdbestuur van de Orde hier kennelijk nader dan de rok. Overduidelijk.
Ontnuchterend? Zeker. Maar ook onthullend. Deze officiële reactie legt namelijk feilloos bloot wat de strategie van het Hoofdbestuur van de Orde van Vrijmetselaren in deze kwestie is. En dat is minimaliseren, normaliseren en doordrukken. En die strategie maakt duidelijk dat het Hoofdbestuur nog steeds het liefste doet alsof slechts de neus een beetje bloedt. Het lijkt zich niet te realiseren dat wie zijn neus schendt, zijn aangezicht schendt, zoals een spreekwoord zegt.
En het gevolg laat zich raden: groeiende achterdocht en toenemend wantrouwen jegens het Hoofdbestuur van de Orde van Vrijmetselaren, ondanks - en deels ten koste van - een aanvankelijk schoorvoetende en voorzichtige waardering voor het respecteren van het vonnis van de Raad van Discipline door dat Hoofdbestuur. Maar wat krom is, blijft krom. Ook in rechte verhoudingen wordt het nog niet recht!
Waar het nu werkelijk op aankomt, is dit: voor álle functies die door het vonnis van de Raad van Discipline binnen de Orde van Vrijmetselaren én het Hoofdbestuur opnieuw zijn opengevallen, moeten echte en eerlijke verkiezingen uitgeschreven worden. Met alle ruimte voor tegenkandidaten. Met transparantie. Met integriteit.
Is dat niet mogelijk, rest er maar één weg en die leidt dan opnieuw naar de Raad van Discipline voor een nadere uitspraak. Niet uit rancune, maar uit noodzaak. Recht kan dan blijkbaar ook binnen de Orde van Vrijmetselaren niet meer bestaan bij de gratie van goede bedoelingen alleen.
Hoe nu verder? De vraag is al lang geen retorische meer. Ze is een oproep. Aan alle broeders. Aan hun geweten. Aan hen die nog altijd geloven dat de Orde van Vrijmetselaren méér is dan een uiterst wankel Hoofdbestuur dat zichzelf op een Trumpiaanse manier krampachtig overeind en staande probeert te houden.
Wordt vervolgd.
Reactie plaatsen
Reacties
Een heel waar stuk waarbij ik moest
Een heel waar stuk waarbij ik moest denken aan de rattenvanger van Hamelen als ik de regeerperiode van de afgelopen 3,5 jaar van deze GM en dit bestuur beschouw.
Prachtig gedeclameerde verhalen (zou hij die zelf schrijven?) met dingen die de Bbr∴ graag horen.
Maar kijk eens naar de realiteit, naar alle verhalen en beloften.
Terugkeer van de harmonie en de verbinding (waren we die kwijt dan?), minder leden die de orde dekken, sterke aanwas van leden, bestuurlijke vernieuwing enz.
Allemaal loze kreten, maar leveren ho maar.
Daarbovenop komt het bedreigen, intimideren en schofferen van loges en Bbr∴ alsmede het manipuleren van verkiezingen. De kosten lopen daarbij de pan uit en we krijgen en niets, nada voor terug.
Maar op enkele wakkere loges en Bbr∴ na blijven we achter de GM en zijn bestuur aanlopen en komt hij er mee weg. Als de ratten die de rattenvanger blijven nalopen.
De keizer heeft geen kleren aan en de Bbr hebben het misschien wel door maar durven niets te zeggen want ze willen de harmonie toch zeker niet verstoren.
Maar genoeg is genoeg Bbr∴ lopen we met z’n allen door richting afgrond of zeggen we tot hier en niet verder?
Welk een complexiteit, en wat een bestuurlijke puinzooi.
Vragen die opkomen zijn, hoe kan het dat de wetscommissie of de urgentie commissie dit niet al op het GO voorzien had? Hoe kan het zo zijn dat het HB niet in lijn met de Orde wet gehandeld heeft?
Niets menselijks is ons vreemd, maar als je niet beter zou weten en vertrouwen zou hebben in de broederschap, dan ontstaan wel beelden die veel gelijkenissen met de democratische verschuivingen die we geo-politiek zien gebeuren.
“Hoe nu verder?” is zoals door de schrijver van dit blog vaker opgemerkt, denk ik de vraag die op dit moment veel Broeders bezighoudt.
In een "normale situatie" en verhouding zou je kunnen besluiten dat dit een administratieve fout is, en middels een snel bij elkaar te roepen nieuw "administratief" GO, een stemming op beide functionarissen kunnen laten uitbrengen, in de verwachting en het volle vertrouwen dat beide functionarissen met een grote meerderheid verkozen zouden worden.
Maar het laatste GO in ogenschouw nemende, en de verdeeldheid ook over de motie van VLC (u weet nog de stemming waarin de motie nipt verworpen werd) in het achterhoofd, weet ik niet of het op dit moment recht zou doen om deze herverkiezing als een gelopen race te beschouwen en als “het corrigeren van een administratief foutje” af te doen. Want wat nu bestuurlijk, als er op het "administratief GO" geen steun is voor de herverkiezing van de GM?
Wat brengt het ons dan?
Kijkende naar de omarmde ALEP motie (u weet wel het goed en transparant toepassen van regels) kan het HB, nu alleen maar een volledige procedure ingaan om te komen tot een verkiezing van een nieuwe GM, waarbij de voorgaande GM zich uiteraard ook verkiesbaar kan stellen, net als andere kandidaten.
Dit is feitelijk moreel de enige weg naar voren waarbij de broeders onderling in rechte verhouding blijven staan, en er niet bij een eventuele herverkiezing van de voorgaande GM, er een smet op zijn blazoen blijft.
Mocht hij in een volledige procedure herkozen worden, dan is het ook met de volle omarming en draagvlak van de loges en is de keuze ook gemaakt. Dan omarmen we ook met zijn allen hem als de GM en heeft het GO gesproken.
En ja natuurlijk, een dergelijke procedure gaat tijd kosten en belast de zittende leden van het HB extra.
Laten we ook niet vergeten dat dit ook vrijwilligers zijn, die dit naast profane activiteiten uitvoeren. Dus die zullen gesteund moeten worden in de taken, of taken moeten (tijdelijk) gedelegeerd worden aan de loges. (in lijn met de oproep van veel loges bij de bestuurlijke vernieuwing).
Hiertoe moeten de loges dan ook bereid zijn. En ik ben ervan overtuigd dat de loges hiertoe bereid zijn, want uiteindelijk willen we allen gewoon aan de arbeid in onze loge en leidt dit allemaal af van onze werkelijke arbeid.
Deze onduidelijkheid moet stoppen, maar dan wel op een manier die transparant en kloppend is en waarmee ook recht gedaan wordt aan de signalen die zowel in de ALEP motie als onderliggend in de VLC motie genoemd worden, maar met behoud van de Broederschap. We zullen moeten verbinden.
En laten we in dat licht ons ook beseffen dat het huidige HB in een complexe bestuurlijke situatie is gekomen, en er veel afwegingen gemaakt moeten worden, en hen ook even de ruimte en een paar dagen gunnen om de weg naar voren te vinden. Het is een zware last die op hun schouders rust op dit moment, waar veel wijsheid en kracht nodig is, maar waarbij ik ervan overtuigd ben dat ze ook de emotie in de orde en de signalen vanuit de moties zullen meewegen en niet zullen kiezen voor een "snelle correctie" want dat zal alleen maar leiden tot het voortslepen van de verdeeldheid.
Wat ook te overwegen is, is dit: het Hoofdbestuur lijkt twee rechtsniveaus door elkaar te halen, namelijk *besluitvorming* en *legitimatie*.
De uitspraak van de Raad herstelt niet alleen een procedurefout, maar trekt impliciet ook een legitimiteitsgrens; wie nooit rechtsgeldig is verkozen, kan ook niet achteraf worden “gelegaliseerd” door hetzelfde orgaan dat eerder is gepasseerd. Juridisch kun je opnieuw besluiten, maar legitimiteit laat zich niet met terugwerkende kracht reconstrueren; die ontstaat alleen in een open proces waarin alternatieven reëel waren.
Wat hier nog niet expliciet is benoemd, is dat de gekozen route van het Hoofdbestuur het risico in zich draagt van cirkelredenering: dezelfde kandidaten, via dezelfde machtspositie, langs een verkorte procedure, nu verpakt als herstel. Dat is geen uitvoering van de uitspraak, maar een functionele ontduiking ervan, omdat de kern, daadwerkelijke keuzevrijheid, opnieuw ontbreekt. Daarmee verschuift het probleem van een onjuiste verkiezing naar iets fundamentelers, namelijk institutionele zelfbevestiging. En juist dát is vaak het kantelpunt waarop leden niet langer procederen over regels, maar afhaken op vertrouwen. Dit maakt de kwestie groter dan deze benoemingen alleen: het gaat niet meer om wie wordt gekozen, maar om of de Orde nog onderscheid maakt tussen macht en mandaat.
Dat onderscheid is kwetsbaarder dan een procedurefout en veel lastiger te herstellen!
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand
Wie is de grootse lafaard in het land?
Hij die eerlijke verkiezingen vreest