Loslaten!

Het is zich moeilijk voor te stellen, maar inmiddels wel al een voldongen feit.

Feit is dat een Grootmeester van de Orde van Vrijmetselaren is moeten aftreden omdat zijn verkiezing onrechtmatig is. Geschonden principes… Niet gevolgde procedures...

Het afzetten van een Grootmeester van de Orde van Vrijmetselaren omdat zijn verkiezing niet wettig is, is een pijnlijke, maar noodzakelijke en in feite vanzelfsprekende correctie. Toch blijft het Hoofdbestuur van de Orde zitten. Sterker nog, het zet het beleid van de afgezette Grootmeester voort en stelt daarbij zelfs alles in het werk om hem opnieuw verkozen te krijgen. In de recente brief verstuurd door het Hoofdbestuur aan alle broeders, wekt dat de schijn van ‘continuïteit’. In werkelijkheid is het een gemiste kans op daadwerkelijk herstel.

Legitimiteit is geen detail, heb ik ooit geleerd. Legitimiteit is wél de basis van vertrouwen. Als een leider moet vertrekken wegens een onrechtmatige verkiezing, dan raakt dat niet alleen hem, maar het hele systeem dat dit heeft laten gebeuren. Een bestuur dat blijft zitten zonder daarvoor verantwoordelijkheid te nemen, wekt de indruk dat het probleem wordt geminimaliseerd. Alsof het om een technische fout gaat, een ‘vormfout’, niet om een fundamentele aantasting van de democratische principes.

Overigens, een hernieuwde kandidatuur van de afgezette Grootmeester van de Orde van Vrijmetselaren is problematisch, naar mijn mening. Hoe capabel of betrokken de goede broeder mogelijk ook is, zijn terugkeer zou symbool staan voor stilstand. Zelfs bij een correcte herverkiezing blijft de schijn van herhaling bestaan, namelijk dat lessen niet zijn geleerd en dat macht belangrijker is dan democratische principes. Dat vergroot onderlinge polarisatie binnen de Orde en ondermijnt het draagvlak en uiteindelijk de harmonie.

Juist daarom is één gezamenlijke stap terug krachtig. Als ook het resterende Hoofdbestuur van de Orde van Vrijmetselaren vertrekt, erkent het in deze dat verantwoordelijkheid collectief is. En als de afgezette Grootmeester besluit zich niet opnieuw verkiesbaar te stellen, toont hij leiderschap voorbij het ambt door ruimte te maken en te geven voor herstel. En dat zou hem sieren. Want die ruimte namelijk, maakt een frisse start van de Orde van Vrijmetselaren weer mogelijk. Met tijdelijke bestuurders, met heldere afspraken, met verkiezingen zónder twijfel.

Soms is loslaten geen verlies, maar de weg van Wijsheid, Kracht en Schoonheid. De enige weg ook naar geloofwaardigheid, harmonie en bestuurlijke vernieuwing.