Opgevallen? Eindelijk!

Bent u misschien lid van de Facebookpagina’s Orde van Vrijmetselaren en/of Vrijmetselaar?

Dan kan het u haast niet ontgaan zijn… Berichten op die Facebookpagina’s die de Orde van Vrijmetselaren onwelgevallig zijn, verdwijnen! Niet na debat, niet na weerwoord, maar simpelweg door verwijdering. De inzenders? Die worden publiekelijk geschoffeerd, gemarginaliseerd en zelfs geschorst. Het gevolg laat zich raden: stilte. Want waar kan een broeder-vrijmetselaar, lid van de Orde, zijn stem nog laten horen als zelfs hier zijn mening(en), inzicht(en) en visie(s) worden gesmoord?

Onlangs schrijft een broeder mij: ‘Wie de media beheerst, beheerst de waarheid.’ Een ongemakkelijke waarheid! Want als slechts één geluid wordt toegelaten, krijgt dat geluid vanzelf de schijn van waarheid. De vele andere stemmen – genuanceerd, kritisch, zoekend – worden niet weerlegd, maar onzichtbaar gemaakt, bewust onder de oppervlakte verborgen gehouden alsof er niets aan de hand is. En wie niet gehoord wordt, lijkt niet te bestaan.

Het verwijderen van berichten die de Orde van Vrijmetselaren onwelgevallig zijn… Wees eerlijk, past dit bij de Orde? Past dit bij een levensbeschouwelijke broederschap die zegt te bouwen aan persoonlijke bewustwording, vrijheid van denken en morele groei? Past dit bij een Hoofdbestuur dat op het Grootoosten 2025 zegt de ALeP-motie te 'omarmen' die stelt 'dat verscheidenheid in opvattingen niet moet worden geïnterpreteerd als een te bestrijden uiting van zwakte, maar juist als een te verwelkomen bewijs van kracht, passend in een democratie'? Of is uitsluiting - en dus censuur - inmiddels het geïnstitutionaliseerde instrument geworden van een autocratisch Hoofdbestuur om een geforceerde harmonie te bewaren?

Censuur voorkomt geen verdeeldheid, dat weet iedereen. Censuur verplaatst verdeeldheid onder de oppervlakte van gewaarwording. Waar geen ruimte is voor verschil van inzicht, verdwijnt de kritiek niet, maar het vertrouwen. Harmonie ontstaat niet door stilte op te leggen, maar door het gesprek aan te gaan, juist wanneer dat schuurt.

Misschien is het daarom goed dat het opvalt. Eindelijk! Want wat gezien wordt, kan niet langer ontkend worden. En wat benoemd wordt, opent de deur naar verandering. En dat is een vaststaand feit!