Vandaag is het Goede Vrijdag. Veel mensen staan deze dag nadrukkelijk stil bij het lijden en de kruisdood van Jezus Christus.
Ik ook. Na de 'levendige' Matthäus Passion heb ik zojuist nog naar het even zo meeslepende Requiem van Verdi en naar het vertroostende Nimrod van Edgar Elgar geluisterd. Daardoor dringt het lijdensverhaal van Goede Vrijdag nog intenser, nog dieper door mijn poriën naar binnen.
Overigens, een van de redenen waarom ik van begin af aan mij bij de vrijmetselarij thuis voel, komt wel doordat ik veel rituele symboliek herken als christelijk element of kenmerk. Niet vreemd, de vrijmetselarij wortelt in een christelijk Europa. Veel bijbelse symbolen en rituele gebruiken zijn overgenomen en verwerkt. En alle vrijmetselaarsrituelen kennen wel een of meer verwijzingen naar de bijbel.
In de blauwe graden van de vrijmetselarij heeft één specifiek ritueel veel overlap met het verhaal van Goede Vrijdag. Dat ritueel kent duidelijke parallellen met waar het lijdensverhaal voor staat, namelijk trouw, opoffering en de dood van een rechtvaardig man. Wie weet welk ritueel ik bedoel, weet ook dat het daarmee niet ophoudt... Dit alles geldt overigens ook voor één specifiek ritueel van de ‘Ancient and Accepted Scottish Rite' (AASR), maar dat terzijde.
Vrijmetselarij viert Goede Vrijdag niet. Begrijpelijk, vrijmetselarij is geen religie, is geen kerk. Vrijmetselarij kent symbolen en rituele gebruiken die onmiskenbaar christelijke elementen en kenmerken in zich hebben, maar daardoor is zij zelf geen geloofsovertuiging of een religieuze organisatie.
Maar individuele vrijmetselaren die christen zijn, die kunnen op Goede Vrijdag - en Pasen daarna - persoonlijk wel 'de magie van het geloof' vieren. Zoals ik al gezegd heb, ben ik daar eentje van.
Alvast een zalig Pasen! En zalige eitjes.
Reactie plaatsen
Reacties