Het leven trilt van geluid. Soms als een aardbeving zelfs. Stilte is dan iets kleins, bijna afwezig.
EINDHOVEN - Luisteren verandert alles. Dan groeit stilte. Niet in omvang, maar in diepte. Stilte neemt dan de aanwezigheid over van gesprekken, telefoonoproepen, machines en zelfs muziek. Voor veel mensen is dat ongemakkelijk. Het is dan té stil. En dus zoeken ze weer opvulling van de leegte.
Maar wie écht luistert, werkelijk luistert, komt uiteindelijk tot de ontdekking dat stilte geen leegte is. Die hoort de magie van het bestaan, het ritme van in- en uitademen, de cadans van de slagen van het hart.
Stilte werkt daarbij als een spiegel die alles uitvergroot. Vluchtige gedachten krijgen vorm en inhoud. Weggestopte emoties worden hoorbaar. Niets blijft verborgen, niets wordt vervormd. Alles klinkt zoals het klinkt. Zoals het is.
Stilte heeft ook iets tegenstrijdigs in zich. Hoe groter de poging stilte vast te houden, hoe sneller zij verdwijnt. Terwijl als stilte zonder haast of oordeel toegelaten wordt, zij zich vanzelf openbaart. Paradoxaal, inderdaad.
Stilte is in feite niets meer en minder dan aanwezigheid van aandacht, die opnieuw ontdekt wordt. En daarin ligt de kracht van stilte. Om de wereld te ontdekken. Om ruimte te krijgen voor nieuwe inzichten. Om de eigen-ik te bevatten.
Luister maar…
Reactie plaatsen
Reacties