Fysieke VM, ja of nee?

Het is duidelijk. VM, het ledenmagazine van de Orde van Vrijmetselaren, nadert zijn fysieke einde. Kan dit doemscenario nog afgewend worden?

EINDHOVEN - Iedere vrijmetselaar onder de Orde van Vrijmetselaren heeft van zijn logesecretaris een e-mail gekregen. Het betreft een inventarisatie van welke broeders het ledenmagazine VM ook in de toekomst graag in fysieke vorm willen blijven ontvangen. Daarbij wordt verzocht een keuze te maken uit één van de 2 mogelijkheden:

JA, ik wens het VM Magazine in fysieke vorm te blijven ontvangen.

NEE, ik wens geen fysieke uitgave meer te ontvangen.

Ongeacht ieders keuze blijft de digitale versie van het VM Magazine beschikbaar via het gesloten ledenportaal op de website van de Orde.

Verder wordt aangegeven dat wie het VM Magazine in fysieke vorm wil blijven ontvangen, verder geen actie hoeft te ondernemen. Wie geen fysieke uitgave meer wil ontvangen, dient dat wel kenbaar te maken.

Als voormalig VM-hoofdredacteur die tot 1 januari dit jaar 15,5 jaar lang dankzij een uiterst betrokken redactie het ledenmagazine heeft mogen maken, heb ik lang nagedacht over wat mijn reactie hierop moet zijn. Overigens, al eens eerder is geprobeerd de gedrukte versie van VM de nek om te draaien. Door toen het Grootoosten tijdig en gedegen te informeren over het grote belang van de fysieke VM, blijft het ledenmagazine alsnog behouden.

Maar mijn reactie nu? Ik hink op 2 gedachten. Ten eerste op die dat nog steeds meer en meer tijdschriften terugkomen op hun digitale schreden. Dat heeft alles te maken met het ontbreken van wat de ‘lean forward’-attitude van de doelgroep wordt genoemd. Publiekstijdschriften en ledenmagazines eender, wie iets wil weten neemt tegenwoordig steeds minder tot geen moeite meer om na al het dagdagelijkse algemene (werk)gebruik van de computer nógmaals aan het scherm te moeten gaan zitten om specifieke informatie tot zich te nemen. Met andere woorden, de communicatie van de Orde en over andere vrijmetselaarszaken bereikt dadelijk de doelgroep niet meer. Het verlies van de verbindende waarde van VM als gedrukt ledenmagazine, leidt dus tot verlies van ieders betrokkenheid, terwijl die juist toch broodnodig is?

Dan de 2e gedachte waarop ik hink. Ik ontvang nog altijd reacties dat de huidige VM inhoudelijk niets meer zou bieden, noch layout-technisch lijkt op wat het altijd is geweest. De een schrijft dat het ledenmagazine lijkt op ‘een personeelsblaadje op veel te duur papier.’ De ander dat het ‘een eenheid van tegenstrijdigheden’ is. En weer een ander dat ‘iedere pagina schreeuwt’ en ‘pijn doet aan de ogen.’ En dan zijn er nog die het ‘broddelwerk’ noemen. Als al die reacties ook maar enigszins terecht zijn, dan is zelfs een digitale versie toch ook overbodig, ondanks alle goede en oprecht te waarderen inspanningen van de redactie?

Twee gedachten... Ze vormen samen een complex dilemma, waardoor het voor mij niet mogelijk is een beslissing te nemen. Uiteindelijk denk ik ook dat er toch iets anders speelt. En dat zijn de kosten. De afgelopen jaren zijn er genoeg gaten in de financiële begroting van de Orde van Vrijmetselaren geslagen die gedicht moeten worden. En zoals in bijna iedere organisatie wordt communicatie als eerste post geslachtofferd. Met overigens óók alle gevolgen van dien wat betreft de betrokkenheid van alle leden bij hun Orde van Vrijmetselaren. De afstand tot 'Den Haag' vergroot zich allengs. Tot welhaast onoverzienlijk zelfs...

Fysieke VM, ja of nee? Zoals gezegd, vooralsnog maak ik geen keuze! Wat doet u?